Najbliższe Imprezy

Archiwum

Dzień św. Łucji

Na Górnej Orawie był to jednak dzień czarownic i wszelkich zabiegów zapobiegających ich wtargnięciu w życie rodzinne i gospodarskie. W społeczności wiejskiej, uważano Łucję za największą z „bosorek" (czarownic), ponieważ wg ludowych podań, kiedy wrzucono ją do ognia, celem spalenia jako  czarownicy, Łucja nie spłonęła, ale żyła dalej.  Gazdowie wykonywali różne czynności, aby ujawnić  czarownice.
 

Bardzo popularny na Orawie był zwyczaj robienia małych stołeczków. Stołki zaczynano robić w dzień św. Łucji, codziennie należało zrobić jakąś jego część. Całość pracy kończyła się w dzień Wigilii, kiedy to gospodarz, idąc na pasterkę z tym stołkiem, siadał pod chórem i mógł dostrzec czarownicę – strzygę – stojącą tyłem do ołtarza Innym zwyczajem ujawnienia strzygi był zwyczaj kręcenia bicza także od dnia Łucji do Wigilii. Przed  mszą (pasterką) należało ten bicz umieścić pod progiem kościoła i kiedy czarownica przechodziła przez próg, miało spaść z niej ubranie i w ten sposób następowała jej demistyfikacja. W dniu św. Łucji, obowiązywał zakaz szycia, przędzenia robienia na drutach oraz innych żeńskich prac.

Copyright © Orawskie Centrum Kultury 2014 | Wszystkie Prawa Zastrzeżone.